Reuters: historia informacji i innowacji

Paul Julius Reuter 1869

W październiku 1851 Paul Julius Reuter, urodzony w Niemczech brytyjski imigrant, utworzył w Londynie biuro, z którego poprzez nowo zainstalowany kabel biegnący z Calais do Dover przesyłał notowania giełdowe z Londynu do Paryża. Dwa lata wcześniej wysyłał gołębie pocztowe, które przenosiły wiadomości dotyczące informacji giełdowych z Aachen do Brukseli. Z usług gołębi korzystał do czasu aż uzupełniono połączenie telegraficzne na tej trasie.

Jeden z pierwszych telegramów 1866

Agencja Reutera, która wkrótce zaczęła być znaną instytucją, rozszerzyła zasięg swoich usług na całą prasę brytyjską, jak również na prasę niektórych państw europejskich, wzbogaciła także zakres dostarczanych informacji, włączając do niego wiadomości ogólne i ekonomiczne z całego świata. Reuters jeszcze bardziej poprawił swój wizerunek, przekazując całą masę sensacyjnych wiadomości prasowych. To właśnie Agencja Reutera była pierwszą agencją informacyjną w Europie, która w 1865 przekazała wiadomość ze Stanów Zjednoczonych o zamachu na prezydenta Lincolna.

Wraz z rozwojem udogodnień komunikacyjnych, takich jak skonstruowanie telegrafu naziemnego oraz przeprowadzenie kabla pod dnem morza, zasięg działalności agencji zaczął rozszerzać się poza granice Europy, by w roku 1872 dotrzeć na Daleki Wschód, a w 1874 do Ameryki Południowej. W 1883 Agencja Reutera zaczęła przesyłać wiadomości do gazet londyńskich za pomocą aparatu telegraficznego (prototypu dalekopisu), zaś w roku 1923 jako pierwsza rozpoczęła transmitowanie wiadomości do wielu krajów drogą radiową. W 1927 skorzystała z dalekopisu, by rozsyłać wiadomości do londyńskich gazet.

Londyńscy kurierzy Reutera 1886

W 1925 brytyjska agencja prasowa "Press Association" przejęła większość akcji Reutera. W 1939 firma przeniosła swoją siedzibę na 85 Fleet Street w Londynie. Od 2005 siedziba Reutera mieści się przy Canary Wharf.

Dziennikarze Reutera na Fleetstreet 1950

Podczas obu wojen światowych brytyjski rząd wywierał presję na Agencję Reutera, by ta służyła jego celom. Starając się uciec od nacisków rządowych w 1941 Reuters poddał się restrukturyzacji i przekształcił w firmę prywatną. Nowi właściciele - brytyjska prasa krajowa oraz lokalna - utworzyli korporację pod nazwą Reuters Trust, w skład której wchodzili również niezależni członkowie. Reuters Trust zapewniał agencji niezależność i neutralny charakter. Zasady ustanowione przez korporację były utrzymywane, a kompetencje do ich wdrażania zostały wzmocnione, gdy w 1984 Reuters przekształcił się w firmę publiczną. (Zobacz: Niezależność Reutera i zasady ustanowione przez Reuters Trust)

Nowoczesne rozwiązania

W drugiej połowie XX wieku gwałtownie zaczęto modernizować Agencję Reutera. Wprowadzenie całej gamy produktów komputerowych, służących inwestorom międzynarodowym, całkowicie zmieniło strukturę firmy. Wprowadzenie w roku 1964 komputerowego systemu "Stockmaster", za pomocą którego przesyłano wiadomości finansowe na rynki międzynarodowe, okazało się sukcesem i rozpoczęło szereg transformacji w firmie.

Pierwsze terminale Reutera 1964-1973

W 1973 uruchomiono system "Reuters Monitor", który przyczynił się do stworzenia elektronicznego rynku wymiany międzynarodowej. Serwis ten rozrastał się i przy jego pomocy wkrótce zaczęto przekazywać najświeższe wiadomości i ceny dotyczące rynków papierów wartościowych, wymiany towarów i walut. W 1981 roku dołączono do niego nowo uruchomiony system "Reuters Monitor Dealing Service".

Po gwałtownym wzroście rentowności w roku 1984 Agencja Reutera jako firma publiczna zaistniała na Giełdzie Papierów Wartościowych w Londynie oraz na NASDAQ w Stanach Zjednoczonych. Według wykazów giełdowych wartość kapitału rynkowego firmy wynosiła wtedy blisko 700 milionów funtów brytyjskich. Następnie Reuters zaczął przejmować inne firmy, między innymi Visnews (której nazwa została zmieniona w 1985 roku na Reuters Television), Instinet (1986), TIBCO (poprzednio znane jako Teknekron) oraz Quotron (obie w 1994).

Zaawansowany technologicznie terminal Reutera

Rozwój Reutera następował niezwykle szybko. Firma poszerzała gamę swoich produktów, coraz bardziej rozprzestrzeniając globalną sieć informacyjną dla mediów oraz serwisy finansowy i ekonomiczny. Najważniejszymi produktami lansowanymi przez firmę były: Equities 2000 (w 1987), Dealing 2000-2 (1992), Reuters Business Briefing (1994), Reuters Television for the financial markets (1994), 3000 Series (1996) oraz Reuters 3000 Xtra Service (1999).

3 Times Square, New York, USA

W roku 1995 w Stanach Zjednoczonych Reuters utworzył fundusz "Greenhouse", który skoncentrował się na mniejszościowych inwestycjach w firmach technologicznych rozpoczynających dopiero swoją działalność. W lipcu 1999 roku firma TIBCO Software, w której Reuters posiadał pokaźny pakiet akcji, zakończyła procedurę wchodzenia na giełdę NASDAQ. W początkach roku 2000 Reuters ogłosił szereg inicjatyw mających na celu przyśpieszenie zastosowania w swojej działalności technologii internetowych, zdobywanie nowych rynków oraz zmianę podstawowego zakresu działań firmy na model oparty na zastosowaniu internetu. W maju 2001 także firma Insinet, w której Reuters posiada większość akcji, zakończyła proces wchodzenia na giełdę NASDAQ.

W październiku 2001 Reuters zakończył największe przejęcie w swojej historii, nabywając większość majątku firmy Bridge Information Systems.

W 2002 doszło do największego od ponad 50 lat załamania na światowych rynkach finansowych. Dla Reutera oznaczało to znaczący spadek przychodów, co spowodowało, że firma po raz pierwszy od wejścia na giełdę w 1984 poniosła straty.

Na początku 2003 Reuters wdrożył 3-letni program naprawczy pod nazwą Fast Forward, którego zadaniem było uproszczenie struktur organizacyjnych firmy, zwiększenie jej efektywności i wydajności, a także zwiększenie nacisku na jakość obsługi klientów. Prognozowano, że działania w ramach Fast Forward miały przynieść firmie ponad 440 milionów funtów oszczędności w perspektywie czterech lat. Przejęcie firmy Multex.com, Inc., specjalizującej się w danych finansowych dotyczących przedsiębiorstw, miało podkreślać zmianę wizerunku Reutera, jako dostawcy informacji. Wprowadzono nowe, łatwiejsze w obsłudze wersje produktów Reutera - 3000 Xtra i Bridge Stadion, a także zintegrowaną platformę do odbioru danych - Reuters Market Data System (RMDS), która stała się standardem dla większości systemów instalowanych w dealing roomach.

W kwietniu 2003 zginął w Iraku z rąk amerykańskich sił zbrojnych operator Reutera Taras Protsyuk, zaś w sierpniu tego samego roku podobny los spotkał jego kolegę Mazena Danę.

W lutym 2004 Reuters zmniejszył swoje zaangażowanie w spółce TIBCO Systems Inc (TSI) do 8.8%, poprzez odkup akcji przez samą spółkę oraz publiczną ofertę. Operacja przyniosła Reuterowi 311 milionów funtów netto, dzięki czemu wynik operacyjny Reuters Group wzrósł w 2004 roku o 51% do 197 milionów funtów. Jedna ze spółek zależnych - Instinet odnotowała zyski po raz pierwszy od 3 lat.

Reuters wprowadził na rynek dwa nowe produkty:

• Reuters Trader - nowy serwis danych w czasie rzeczywistym dla traderów i przedsiębiorstw, zastępujący produkty z serii 2000,
• Reuters Knowledge - nowy serwis dostarczający dane fundamentalne, raporty finansowe, a także prognozy wyników spółek z całego świata, polecany przede wszystkim bankom inwestycyjnym i firmom badającym rynek.

1 października 2004, po 19 latach pracy w Reuterze, na emeryturę odszedł prezes Reuters Group Sir Christopher Hogg. Jego następcą został Niall Fitzgerald.

W 2004 firma straciła kolejnych dwóch kamerzystów - w maju w Czeczenii zginął Adlan Khasanov, a w listopadzie w Iraku Dhia Najim.

17 kwietnia 2008 kanadyjska firma Thomson Corporation wykupiła akcje Reuters Group tworząc jedną z największych agencji informacyjnych na świecie. Od tego momentu firma operuje jako Thomson Reuters z ponad 200 biurami w 100 krajach na świecie i zatrudnia ponad 50,000 pracowników.

Więcej o historii Thomson Reuters »